ΚΥΡΙΑΚΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Στο βουνό των Νυμφών και των Μουσών αναζητούμε την προσωπική μας έμπνευση αλλά και μια καταφυγή σε ένα από τα μαγευτικότερα ορεινά τοπία ολόκληρης της Στερεάς Ελλάδας.

Στον Ελικώνα, το βουνό με τις 16 κορυφές, τα έλατα και τα δάση βελανιδιάς, υπήρχε στην αρχαιότητα η πηγή της Ιπποκρήνης, από την οποία αυτός που έπινε νερό αποκτούσε το χάρισμα της ποίησης. Σε τούτο το βουνό, που υψώνεται ανάμεσα στον Κορινθιακό κόλπο και την πεδιάδα της Βοιωτίας, διεξάγονταν αθλητικοί αγώνες προς τιμήν του Eρωτα και των Μουσών. Οι τελευταίες ήταν, άλλωστε, αυτές που ενέπνευσαν τον Ησίοδο να τραγουδήσει την απαρχή των θεών. Και ο μύθος τους είναι σήμερα αυτός που μας μάγεψε και ακολουθήσαμε μια λιγότερο γνωστή διαδρομή της Βοιωτίας (όχι, αυτή τη φορά δεν πάμε Αράχοβα και Παρνασσό), περνώντας από τα χωριά Αγία Αννα, Κυριάκι και Ζερίκι ή Ελικώνας, για να καταλήξουμε στην πρωτεύουσα του νομού, τη Λιβαδειά.

ΚΥΡΙΑΚΙ

Αφήνοντας πίσω μας την Αγία Αννα και ξεκινώντας για το Κυριάκι, συναντήσαμε στο δρόμο μας το οροπέδιο της Αρβανίτσας, έναν τόπο απίστευτου φυσικού κάλλους στην καρδιά του Ελικώνα - σημείο εξαιρετικό για περίπατο ή ακόμα και πικνίκ. Εδώ, θαυμάσαμε την πλουσιότατη και πολυποίκιλη χλωρίδα του βουνού με τα πεύκα, τους κέδρους αλλά και τα αγριόχορτα και τα αμέτρητα αγριολούλουδα. Αν είστε τυχεροί και βρεθείτε εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι πιθανό να πετύχετε κάποια συναυλία καλής ελληνικής μουσικής.

Το Κυριάκι είναι ένα χωριό 2.500 κατοίκων με έντονη καθημερινότητα. Εδώ και δεκαετίες στηρίζει σε μεγάλο μέρος την οικονομική του ζωή στο εργοστάσιο Αλουμινίου στα Ασπρα Σπίτια και προσφάτως και στο εργοστάσιο Σωληνουργίας στη Θίσβη. Στο παρελθόν, φυσικά, τους πληθυσμούς της περιοχής έχουν θρέψει η κτηνοτροφία και η γεωργία (ελαιόδεντρα, αμπέλια, όσπρια), χωρίς όμως σήμερα να γνωρίζουν την πρότερη ανάπτυξη.

Ο σύγχρονος οικισμός πιστεύεται ότι είναι χτισμένος στο χώρο όπου βρισκόταν το αρχαίο Φλυγόνιο και στο σημείο Παλιόκαστρο σώζονται ερείπια της ακρόπολής του. Η περιοχή έχει άμεση σύνδεση με τον Κορινθιακό κόλπο, αφού σε μικρή απόσταση συναντάμε τους προερχόμενους από την αρχαιότητα παραθαλάσσιους οικισμούς με τις ονομασίες Ταρσός, Καριότι και Καραχάλιος. Κοντά στο χωριό βρίσκονται και τα οροπέδια Φούσκες και Μπαμπλούκι (με θέα στη θάλασσα!), καθώς και το φαράγγι Κλεισούρα με την τοξωτή του γέφυρα.

Σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από το Κυριάκι και επάνω από την αρχαία Στείριδα, στις δυτικές πλαγιές του Ελικώνα, είναι χτισμένο το σημαντικότερο ίσως μνημείο της μεσοβυζαντινής εποχής στον ελλαδικό χώρο, η Μονή του Οσίου Λουκά. Εκτός από τη μοναδικότητα του τοπίου, αξίζει να την επισκεφτεί κάποιος για το αρχιτεκτονικό της μεγαλείο, τα κειμήλια και την ιστορική της σημασία. Η ίδρυσή της τοποθετείται περίπου πριν από δέκα αιώνες, ενώ στο χώρο της ευλόγησε τα όπλα της Βοιωτίας και της Φωκίδας για την επανάσταση του 1821 ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας.

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Με το αυτοκίνητο, μέσω της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας. Η πρόσβαση στη Λιβαδειά γίνεται επίσης με τρένο (Τ/1110, 22610-28.661), αλλά και με λεωφορείο του ΚΤΕΛ Λιβαδειάς (Τ/22610-28.272, 28.336). Για Κυριάκι υπάρχουν δρομολόγια λεωφορείων δύο με τρεις φορές την ημέρα από Λιβαδειά.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

• Στο Kυριάκι, θα βρείτε την ταβέρνα Αρχοντικό, με πολύ καλούς σπιτικούς μεζέδες.

ΠΗΓΗ : ΚΕΙΜΕΝΟ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΤΣΑΣ

ΚΟΡΦΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα θα βρείτε το γραφικό Κόρφο Κορινθίας. Στην Εθνική Οδό Αθηνών –Κορίνθου ακολουθείτε πινακίδες προς Επίδαυρο και αφού περάσετε μέσα από μια καταπράσινη διαδρομή στρίβετε αριστερά για Κόρφο.

Μην αναζητήσετε την πολυτέλεια και την κοσμοσυροή। Ο Κόρφος προσφέρεται για ήσυχες διακοπές και ξεκούραση, αν και διαθέτει αξιόλογη τουριστική κίνηση, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κορίνθου, στο μυχό του όρμουΣοφικού,σε υψόμετρο 10 μέτρων. Ανήκει στο Δήμο Σολυγείας. Στην περιοχή λειτουργούν αρκετές μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας.Έχει περίπου 350 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με την αλιεία και τη γεωργία.

Για Φαγητό: Ψαροταβέρνα Αντώνης!

ΜΟΥΡΤΕΡΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

Η παραλία της Μουρτερής είναι μια καλή ιδέα για όποιον αναζητάει ένα κοντινό προορισμό, ο οποίος προσφέρεται ιδιαίτερα για χαλαρές διακοπές και απάλαυση του ήλιου και της θάλασσας.

Ξεκινώντας από τη διασταύρωση των ΚΤΕΛ στη Χαλκίδα, η οποία βρίσκεται στο τέρμα του περιφερειακού της υψηλής γέφυρας, ακολουθείτε την πινακίδα «Προς Νότια Εύβοια».
Ακολουθώντας αυτή την πορεία θα περάσετε το Βασιλικό, την Ερέτρια την Αμάρυνθο και το Αλιβέρι (χωρίς να περάσετε μέσα από αυτά) και περίπου στα 50km φτάνετε σε ένα χωριουδάκι που λέγεται Λέπουρα.

Μετά τα Λέπουρα συνεχίζετε ευθεία χωρίς να στρίψετε πουθενά και σε 12km περίπου (10 λεπτά) θα φτάσετε στη διασταύρωση (διχάλα) για Κύμη –Ρολόι-Μουρτερή-Σκύρο κλπ. Εσείς θα ακολουθήσετε το δεξί δρόμο προς Κύμη. Μετά από 2km περίπου θα συναντήσετε ακόμα μια διχάλα για Κύμη-Πλατάνα-Μουρτερή, στην οποία θα πάτε δεξιά και μετά από περίπου 9km (8 λεπτά) διαδρομή θα φτάσετε στην όμορφη παραλία της Μουρτερής.

Εκτός από τη Δωδώνη και ένα δύο καφε –εστιατόρια δεν θα βρείτε κάτι άλλο στη μεγάλη αυτή παραλία. Πολύ καλά είναι τα σουβλάκια που μπορείτε να γευτείτε λίγο πριν φτάσετε στην παραλία.

Για τη διαμονή (δυσκολευτήκαμε αρκετά να βρούμε, καθώς αρχικός προορισμός ήταν ο Κάλαμος, όπου όλα τα δωμάτεια ήταν κλεισμένα!) και έτσι καταλήξαμε στα δωμάτεια Λύκου, τα οποία αν και δίπλα στη θάλασσα (το βράδυ μας νανούριζε ο ήχος των κυμάτων), δεν είχαν την καλύτερη σχέση τιμής – παροχών (45 ευρώ για ένα μέτριο δωμάτειο χωρίς πρωινό).

Από εκεί μπορείτε επίσης να ανακαλύψετε την αρχοντική Κύμη με τον υπέροχο μπακλαβά! Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε από το ζαχαροπλαστείο του Σιδεράκη το οποίο ψήνει καθημερινά ολόφρεσκους μπακλαβάδες.

Μιας και ο αέρας δεν ήταν ευνοϊκός στη Μουρτερή, αποφασίσαμε να
εξερευνήσουμε την παραλία της Βάθειας, όπου και ενθουσιαστήκαμε. Πεντακάθαρα νερά, λίγος κόσμος στην παραλία και μετά για ουζάκι στην ταβέρνα του Θοδωρή στην Αμάρυνθο η οποία απέχει 2 λεπτά με το αυτοκίνητο.

Αν και η επιστροφή μας δυσκόλεψε λιγάκι με την κίνηση που συναντήσαμε, το Σαββατοκύριακο που περάσαμε μας αποζημίωσαμε για την όποια ταλαιπωρία!!!

ΤΟΛΟ -ΝΑΥΠΛΙΟ

ΤΟΛΟ

Το ΤΟΛΟ είναι ένα χαρισματικό χωριό έτοιμο να προσφέρει στον επισκέπτη του πλούσια παραδοσιακή φιλοξενία και ταυτόχρονα σύγχρονη διασκέδαση. H φυσική του ομορφιά και η ξακουστή του φιλοξενία είναι τα χαρακτηριστικά που προσελκύουν επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Η γεωγραφική του θέση είναι τέτοια έτσι ώστε να σας προσφέρει σύντομες επισκέψεις σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους της αργολίδας. Για τον επισκέπτη που αναζητά οικογενειακές διακοπές το ΤΟΛΟ μπορεί να του προσφέρει απολαυστικές διακοπές κοντά στη φύση. Οι 1200 κάτοικοί του ασχολούνται με τον τουρισμό εδώ και πολλά χρόνια και γνωρίζουν καλά τι σημαίνει η έννοια φιλοξενία μιας και οι περισσότερες επιχειρήσεις είναι οικογενειακές.

Οι μετακινήσεις γύρω από το χωριό είναι πολύ εύκολες αφούν αρκούν μόνο 20 λεπτά για να μεταβείτε στο Ναύπλιο με καθημερινά δρομολόγια κάθε μία ώρα. Από το Ναύπλιο υπάρχουν πολλά δρομολόγια για την υπόλοιπη Ελλάδα κυρίως μέσω Αθήνας.

ΝΑΥΠΛΙΟ

Το Ναύπλιο ή Ανάπλι είναι πόλη της Πελοποννήσου, πρωτεύουσα του Νομού Αργολίδας και ο κυριότερος λιμένας της ανατολικής Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 13.822 κατοίκους. Είναι μια απ' τις πιο γραφικές πόλεις της χώρας, και υπήρξε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους στα χρόνια 1828-1833.

Το Ναύπλιο είναι γνωστό για το Μπούρτζι, μικρό φρούριο χτισμένο σε νησίδα μέσα στο λιμάνι, για το Παλαμήδι, ενετικό φρούριο που δεσπόζει στην πόλη, για την Ακροναυπλία (τουρκ. Ιτς-Καλέ), έτερο φρούριο ενετικό, επί της ομώνυμης χερσονησίδας, καθώς και ως τόπος δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στην τοποθεσία της σημερινής πόλης ίδρυσε ο Ναύπλιος τη Ναυπλία η οποία οχυρώθηκε με κυκλώπεια τείχη. Αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν την ύπαρξη της πόλης από τα μυκηναϊκά κιόλας χρόνια.

Το Ναύπλιο αποτελεί δημοφιλή προορισμό των κατοίκων της Αθήνας και της Πελοποννήσου καθώς απέχει λίγο και από τις δυο περιοχές. Στα ομορφότερα κτήρια της πόλης είναι το μέγαρο Άρμανσμπεργκ (κατοικία του αντιβασιλέα της Ελλάδος Άρμανσμπεργκ) καθώς και το αρχαιολογικό μουσείο στην πλατεία Συντάγματος. Στην πόλη λειτουργεί επίσης παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης.

ΥΔΡΑ

Η Πόλη της Ύδρας είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στο μέσον περίπου της βόρειας ακτής του νησιού, στο μυχό ενός κλειστού όρμου που περιβάλλεται από γυμνά και βραχώδη βουνά.

Ο επισκέπτης που την προσεγγίζει για πρώτη φορά εντυπωσιάζεται από τη θέα των ψηλών και επιβλητικών Αρχοντικών που δεσπόζουν στο λιμάνι της Πόλης.

Δεξιά και αριστερά από την είσοδο του λιμανιού βρίσκονται οι Προμαχώνες με τα κανόνια που προστάτευαν παλαιότερα την πόλη.

Σήμερα το λιμάνι της Ύδρας είναι γεμάτο από σκάφη που δένουν εκεί, προερχόμενα από κάθε γωνιά του κόσμου.

Στην Ύδρα δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Για να περιηγηθείτε στην Πόλη εμπιστευθείτε τα πόδια σας ή προτιμήστε τον παραδοσιακό τρόπο μεταφοράς μα τα γραφικά γαϊδουράκια.

Μπορείτε να περπατήσετε στην προκυμαία, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της πόλης, να θαυμάσετε τα παλιά Αρχοντικά και να επισκεφθείτε τα μουσεία της Ύδρας.

Μπορείτε επίσης να ανηφορίσετε στα στενά, γραφικά δρομάκια και να βρεθείτε στην παλαιότερη συνοικία της Πόλης, στον μεσαιωνικό οχυρό οικισμό της Κιάφας και από εκεί να απολαύσετε τη θέα που φτάνει μέχρι την Πελοπόννησο.

Για κολύμπι μέσα στην Πόλη προσφέρονται τα βράχια της Σπηλιάς, η Υδρονέτα και σε μικρή απόσταση από την πόλη, το Αυλάκι, το Καμίνι και το κοσμοπολίτικο Μαντράκι.

Η σύνδεση της πόλης με τις άλλες πανέμορφες παραλίες του νησιού, Βλυχό, Άγιο Νικόλα, Μπίστι κ.λ.π., γίνεται μόνο από θαλάσσης.

Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι της Ύδρας δεν ξεπερνούν τους 3.000 και ασχολούνται σχεδόν όλοι με τον τουρισμό.

Το νησί φημίζεται για τις φυσικές καλλονές, την έντονη ζωή του και δέχεται κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό επισκεπτών.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Στην αριστερή πλευρά του λιμανιού δεσπόζει το άγαλμα του Ναύαρχου Ανδρέα Μιαούλη.

Ο δρόμος που ξεκινάει κοντά στο άγαλμα οδηγεί ανατολικά στο Μαντράκι, που ήταν το πολεμικό λιμάνι του νησιού στα χρόνια της Επανάστασης. Σήμερα υπάρχει εκεί οργανωμένη παραλία, με ξενοδοχείο, bagalows, ταβάρνες και θαλάσσια σπορ.

Δυτικά από το άγαλμα του Μιαούλη, κατά μήκος της προκυμαίας, συναντάμε την παλιά μπαρουταποθήκη, όπου σήμερα στεγάζεται το Λιμεναρχείο, και δίπλα της το κτίριο όπου στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο � Μουσείο της Ύδρας. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται το αρχοντικό του Τσαμαδού, στο οποίο στεγάζεται η Σχολή των Εμποροπλοιάρχων.

Στο σημείο του λιμανιού που βρίσκεται απέναντι από τον κυματοθραύστη χτυπάει η καρδιά της πόλης.

Υπάρχουν τράπεζες, Δημόσιες υπηρεσίες, καταστήματα, εστιατόρια και καφετέριες.

Στη μέση περίπου του παραλιακού δρόμου θα συναντήσουμε τη Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τρίκλιτη βασιλική με τρούλο και δύο μαρμάρινα καμπαναριά, που χτίστηκε στα μέσα του 17^ου αιώνα.

Σε κάποια από τα κτήρια της Μονής στεγάζεται σήμερα το Δημαρχείο και στα παλιά κελιά, ένα μικρό Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό Μουσείο.

Μπροστά από τη Μονή υπάρχει η Πλατεία Παύλου Κουντουριώτη, με το άγαλμα του Έλληνα πολιτικού να δεσπόσει στο κέντρο.

Ένα ανηφορικό δρομάκι στα αριστερά μας οδηγεί στο αρχοντικό Τομπάζη, ιδιοκτησία σήμερα της Σχολής Καλών Τεχνών.

Από τον κυματοθραύστη κι έπειτα, ο δρόμος ανηφορίζει πλάι στη βραχώδη ακτή.

Σε λίγο φτάνουμε στο Περίπτερο, το δυτικό κανονιοστάσιο του λιμανιού και μία από τις ωραιότερες τοποθεσίες της Ύδρας.

Κάτω από το Περίπτερο υπάρχει η βραχώδη ακτή της Σπηλιάς, όπου κολυμπούν ντόπιοι και ξένοι ή απολαμβάνουν τον ήλιο ξαπλωμένοι στα βράχια.

Στα αριστερά μας υπάρχει ένα μικρό πευκοδάσος, με το Αρχοντικό του Γεωργίου Κουντουριώτη να υψώνεται ανάμεσα στα πεύκα, και στην κορυφή του λόφου στέκουν σε παράταξη οι ερειπωμένοι Μύλοι.

Όμως ο δρόμος από το Περίπτερο συνεχίζεται και φτάνει στη συνοικία Αυλάκι, μια γραφική συνοικία χτισμένη στην απότομη πλαγιά του βουνού, για να καταλήξει στα γραφικά Καμίνια.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Δεξιά από τη Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αρχίζει ένας ανηφορικός δρόμος που οδηγεί στα ενδότερα της πόλης.

Σε λίγο συναντάμε το Αρχοντικό του Λάζαρου Κουντουριώτη, που χτίστηκε στα τέλη του 18^ου αιώνα και λειτουργεί σήμερα ως παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Πλάι βρίσκεται η Εκκλησία της Υπαπαντής με το ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Ανατολικά της Εκκλησίας υπάρχει μία μικρή πλατεία και πίσω της το παραδοσιακό και διατηρητέο νεοκλασικό κτίριο που στεγάζει το φαρμακείο του Ραφαλιά, το οποίο λειτουργεί από το 1890.

Κοντά στο φαρμακείο του Ραφαλιά περνάει η οδός Μιαούλη και ο κεντρικός δρόμος της Ύδρας, που καταλήγει στα Καλά Πηγάδια.

Το όνομα της συνοικίας οφείλεται στα δύο πηγάδια που υπάρχουν εκεί και που τροφοδοτούσαν με νερό τους κατοίκους της πόλης για περισσότερο από 200 χρόνια.

Από τα Καλά Πηγάδια ο ανηφορικός δρόμος συνεχίζεται και οδηγεί στο λόφο της Κιάφας, όπου είναι χτισμένη η παλαιότερη συνοικία της πόλης, ένας αμυντικός οικισμός με λιθόχτιστα σπίτια, ψηλούς μαντρότοιχους και στενά δρομάκια.

Στην κορυφή του λόφου υψώνεται η Εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου, χτισμένη στη θέση όπου ήταν το σπίτι του Αγίου.

Στην Κιάφα υπάρχει επίσης η παλιά Εκκλησία του Άϊ Γιάννη του Νηστευτή, με τις θαυμάσιες τοιχογραφίες του 18^ου αιώνα.

Το ανηφορικό μονοπάτι που σκαρφαλώνει στο βουνό οδηγεί στο Μοναστήρι του προφήτη Ηλία, όπου έμεινε για ένα διάστημα φυλακισμένος ο Κολοκοτρώνης και στη γυναικεία Μονή της Αγίας Ευπραξίας.

Από εδώ ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τη θέα που φτάνει από την πόλη και το λιμάνι της Ύδρας, μέχρι τις απέναντι Πελοποννησιακές ακτές.

ΠΗΓΗ: http://www.hydra.com.gr/

ΛΟΥΤΡΑΚΙ

Σε μια ακόμα απεγνωσμένη αναζήτηση για απόδραση, βρεθήκαμε Σάββατο πρωι στο Λουτράκι. Αν και λίγες μέρες είχαν μεσολαβήσει από την Πρωτοχρονιά, η παρέα δεν είχε διάθεση για τζόγο –μιας και το καζίνο είναι πολύ ξακουστό- οπότε προτιμήσαμε μια σύντομη βόλτα στην παραλία.

Ο καιρός ήταν ιδιαίτερα ανταριασμένος και βασική μας ανάγκη ήταν να βρούμε γρήγορα κάποιο ταβερνάκι, για να αντιμετωπίσουμε τόσο την πείνα μας όσο και το κρύο. Η ταβέρνα Μαϊστράλι βρίσκεται στον παραλιακό δρόμο και έχει πολύ καλό φαγητό αλλά και τιμές.

Το κρασάκι σε συνδυασμό με το τζάκι και τη ζεστή ατμόσφαιρα μας έκαναν να αισθανθούμε καλύτερα και αφού περπατήσαμε λίγο εισβάλαμε στην καφετέρια Paul για ένα ωραιότατο καφεδάκι.

Το Λουτράκι απέχει μόλις 84χλμ από την Αθήνα και εκτός από μια μονοήμερη επίσκεψη, μπορεί να προσφέρει και περισσότερες μέρες χαλάρωσης καθώς είναι γνωστό και για τα ιαματικά του λουτρά (πρόσφατα ξεκίνησε τη λειτουργία του και το νέο υδροθεραπευτήριο).

Οτιδήποτε και αν επιλέξετε ένα είναι σίγουρο, ότι στο Λουτράκι θα πετύχετε να αφήσετε για λίγο την Αθήνα, χωρίς να απομακρυνθείτε πολύ από αυτή!

ΑΜΦΙΚΛΕΙΑ

Η Αμφίκλεια απέχει 2 ώρες από την Αθήνα και αποτελεί ιδανικό προορισμό ακόμα και για μονοήμερη απόδραση από την αποπνικτική πόλη, όπως και το αποφασίσαμε μια Κυριακή πρωί ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση ενός φίλου.

Πολλές πληροφορίες σχετικά με τη διαμονή αλλά και το φαγητό θα βρείτε στην ιστοσελίδα του Δήμου http://www.amfiklia.gr η οποία είναι καλοστημένη και ενημερωμένη.

Περπατήσαμε για λίγο στα δρομάκια της και μετά το φαγητό, ανεβήκαμε στο «Πλάϊ» που είναι και η πλαγιά όπου είναι χτισμένη η Αμφίκλεια. Η θέα από εκεί είναι πανοραμική και αποτέλεσε ιδανική ευκαιρία για πολλές φωτογραφίες.

Ανηφορίζοντας το δρόμο προς τη Φτερόλακα Παρνασσού, σε ένα γραφικό πλάτωμα μέσα στην καρδιά του Παρνασσού βρίσκεται η τοποθεσία Περδικόβρυση και αποτελεί μαγευτικό μέρος με πεύκα, έλατα και πηγή νερού. Λίγο πιο πίσω από την Περδικόβρυση υπάρχει το ωραίο δασικό κτίσμα με τα γεροντωπά πεύκα, η παλιά εκκλησία του « Αι Γιάννη » του Κυνηγού.

Το εκκλησάκι αυτό είναι ένα από τα μετόχια του Μοναστηριού της Αμφίκλειας. Είναι μεταβυζαντινού ρυθμού (18ος αιώνας) και ξεχωρίζει για τις σπάνιες και ιδιαίτερου ενδιαφέροντος τοιχογραφίες που υπάρχουν στο εσωτερικό του. (Τοιχογραφίες του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού, η Σταύρωση του Κυρίου πάνω από την Ωραία Πύλη κ.α.). Το εκκλησάκι γιορτάζει την 24η Ιουνίου.

Πριν την αναχώρηση ένας καφές κρίθηκε απαραίτητος. Το μυαλό μας γέμισε με εικόνες, και άλλη μια ανάσα από το άγχος της καθημερινότητας μας έδωσε κουράγιο για να αντεπεξέλθουμε τις επόμενες μέρες!!